Er zijn speciale bijeenkomsten voor mensen met een verslaving. Van die Hallo-ik-ben-Marcel-en-ben-verslaafd groeperingen. Een verslaving is gemakkelijk te herkennen, maar moeilijk toe te geven. Of dit nu aan drank, drugs, sigaretten, games, seks, lolly’s, labello, koffie of neuspeuteren is, overal is wel een groep voor te vinden. Bij een verslaving praten ze vaak over de verschillende fases waar je in kan zitten. Zelf ben ik verslaafd aan Social Media. Al zit in nu in de ontkenningsfase dus is het theoretisch juist om te zeggen dat ik niet verslaafd ben. Snap je?…

Maar waarom kan iemand verslaafd zijn aan Social Media. Wat is er zo verschrikkelijk boeiend aan Twitter, Facebook, Google+ of Hyves. Eerlijk toegegeven is Hyves al een tijdje niet meer interessant en Google+ moet nog boeiend worden. Het is voornamelijk Twitter en Facebook die het zo goed doen. Maar waarom? Uit onderzoek kwam naar voren dat Wereldwijd een Facebook gebruiker gemiddeld 37 minuten per dag de website of app bezoekt en dat 16% van alle Facebook gebruikers 55+ is. Uitkomsten die zelfs ik opmerkelijk vind. In Nederland zijn er ongeveer 10 miljoen Nederlandse Social Media gebruikers. Hyves is nog wel de populairste met 5 mil. accounts, maar Facebook stijgt enorm.

Leuk die cijfers, maar wát maakt het zo boeiend. Omdat ik zelf niet verslaafd ben maar er wel veel gebruik van maak, kijk ik even naar mijn eigen gebruik. Het voordeel van Twitter is dat je met kleine berichten veel kan vertellen. Al ervaar ik regelmatig dat de 144 tekens erg weinig is. Misschien heb ik gewoon te veel te vertellen. Of vertel ik te veel. Hoe dan ook, Twitter is bij mij de favoriet. In combinatie met Facebook is het mogelijk om op een laagdrempelige manier in contact te blijven met je familie, vrienden, kennissen, vage kennissen, mensen die jou toegevoegd hebben maar waarvan je niet weet wie het zijn of met onbekenden. Als ik kijk naar berichten die, ook door anderen, geplaatst worden is ongeveer 40% puur informatief. Berichten uit de categorie: ‘Zo. Weer op weg naar school’. De rest van de berichten zijn uitlokkend. De ‘Ik ben ziek en lig op bed’ of ‘ik ga even het huis schoonmaken’ berichten. Daarmee is de kans enorm dat je reacties van je contactpersonen ontvangt. Om daar vervolgens weer op te reageren. Volg je het nog?

Op Facebook heb je nog een simpelere manier om te reageren op een bericht zonder te hoeven communiceren. Ik doel natuurlijk op het ‘liken’ van diverse berichten. Of het ‘vind ik leuk(en)’ voor de Nederlandse gebruikers. Met een simpele klik heb je gereageerd en wat van je laten horen. Nadeel is dat Facebook geen ‘don’t like’ of ‘vind ik niet leuk’ knop heeft. Het gaat dan ook nog wel eens fout. Berichten als: ‘vanochtend is me cavia overleden en vanmiddag ben ik ontslagen’ worden nog wel eens beatwoord met ‘vind ik leuk’. Al kan ik me niet voorstellen dat het ook zo bedoeld wordt.

Terug naar mijn verslaving. Die ik niet heb overigens. Tot frustratie van mensen om mij heen betrap ik mijzelf dat ik continue op te hoogte wil zijn en blijven van de activiteiten en berichten van mijn contactpersonen. Al hoef ik niet echt te weten wanneer iemand buikgriep heeft en naar het toilet aan het rennen is. Maar het is wel leuk als er iemand een leuk bericht onder zet.

Social Media. Eigenlijk weet ik niet waarom het ‘Social’ heet, want het verziekt je sociale contacten die je als persoon tot persoon hebt. Op vergaderingen, het werk, thuis op de bank, iedereen zit met zijn mobiel te “spelen” om alleen maar te weten wat een ander doet. Ongeïnteresseerd en asociaal is het eigenlijk om in het bijzijn van anderen je aandacht aan een mobiel te schenken. Maar het is een verslaving, en een verslaving moet je afbouwen. Een goed voornemen. Voor mijzelf, maar misschien ook voor anderen. Laat wat meer je mobiel liggen en geef in godsnaam meer aandacht aan de persoon naast, voor, achter, boven of onder je. En als je met je mobiel bezig bent terwijl je iemand onder je heb, moet je misschien iets anders verbeteren, maar dat terzijde. 2012 wordt het jaar van Sociaal zijn. Niet op de mobiel of tablet, maar gezicht naar gezicht. Het moet toch niet gekker worden als straks iedereen het gezegde “mag ik je even onder 2 tablets spreken” gaat gebruiken. Met onze ogen is niets mis. Wordt niet asociaal en blijf sociaal.

Tijdens het schrijven van deze blog ben ik de derde fase van mijn verslaving in gegaan. Het uitkramen van onzin en hallucineren.